Als osteopaat heb ik doorheen de jaren in mijn praktijk kunnen vaststellen dat enkel biomechanisch werken ons niet altijd de blijvende resultaten brengt zoals aanvankelijk was vooropgesteld. Net zoals de mensen evolueren met de tijd en zich moeten aanpassen aan de nieuwe noden, moeten wij dit als therapeut ook doen. Om een blijvend antwoord te kunnen bieden op de klachten waarmee de patiënten me kwamen opzoeken, was ik genoodzaakt mijn grenzen te verleggen.
Causopractie bracht me vele nieuwe mogelijkheden. Ik leerde zoeken naar de diepere oorzakelijke achtergrond van hedendaagse klachten en hoe we dit technisch konden aanpakken, zowel qua onderzoek als behandeling. Het leerde me alle facetten van de mens in kaart te brengen en de interactie ertussen te begrijpen. Naast het structurele mechanische kan ik nu voor de oorzakelijke basis van elke klacht ook kijken naar de interne stofwisseling, het biochemisch milieu van het lichaam. Ik evalueer hierbij tevens hoe dit alles zich verhoudt met het emotionele, psychische en mentale aspect van ieders “zijn”. Zo laat Causopractie me als therapeut nog steeds in mijn osteopathische filosofische vrijheid en kan ik ook trouw blijven aan de deontologie en ethiek van ons vakgebied.