Stralingen, wat moet ik me daarbij voorstellen?

Elektromagnetische straling is een verzamelnaam voor straling afkomstig van toestellen zoals de WIFI router, microgolfoven, draadloze telefoons, masten, computer, laptops, gsm`s, babyfoons enzovoort. Ook alle toestellen aangesloten op elektriciteit zenden straling uit. Deze straling kan gemeten en onderverdeeld worden naar gelang de frequentie en energie van de uitgezonden golven. Steeds meer wetenschappelijk onderzoek toont aan dat de overload aan straling onze gezondheid ernstig in gevaar kan brengen.

Soorten straling

Elektromagnetisch duidt op het samen voorkomen van een elektrisch en magnetisch veld. Een elektrisch veld ontstaat wanneer er elektrisch geladen deeltjes aanwezig zijn. Een magnetisch veld ontstaat wanneer deze deeltje gaan bewegen. Elektromagnetische straling is dan ook de voortplanting van een dubbele golf doorheen de ruimte, die zowel uit een elektrische als een magnetische golf bestaat. Deze straling bestaat in vele vormen: gammastralen, röntgenstralen, ultraviolet licht, zichtbaar licht, infrarood licht, radiogolven, enzovoort. Het onderscheid wordt gemaakt op basis van de frequentie van de elektromagnetische golf (uitgedrukt in Hertz of Hz) en zijn bijhorende energie [1].

Men maakt een onderscheid tussen [3] 

• Ioniserende straling: straling met een hoge frequentie (>300 GHz), zoals röntgenstraling en gammastraling. De energie per deeltje is zo hoog, dat deze golven de samenstelling van atomen (dit zijn de kleinste deeltjes waaruit materiaal bestaat) kunnen doen veranderen.
• Niet-ioniserende straling: straling met een lage frequentie (<300 MHz), zoals radiostraling, infraroodstraling en ultraviolette straling. Deze kunnen de samenstelling van atomen niet veranderen. Toch worden ze in verband gebracht met verhitting en verandering van chemische reacties.

Elektronische apparaten zoals smartphones, tablets, magnetrons, radio en televisietoestellen zenden elektromagnetische straling van lage intensiteit uit bij frequenties van 300 MHz tot 300 GHz, zoals de magnetron. Anderzijds zijn elektriciteitskabels en elektrische apparaten sterke bronnen van elektromagnetische velden met veel lagere frequenties maar veel hogere intensiteiten [2].

Ons lichaam bevat zelf ook een elektromagnetisch veld. Inderdaad, er bestaan kleine elektrische stromen vanwege de vele chemische reacties in het lichaam. De meeste biochemische reacties, van de spijsvertering tot hersenactiviteiten, gaan samen met de herschikking van geladen deeltjes. Zenuwen geven bijvoorbeeld signalen door elektrische impulsen te verzenden. Zelfs het hart is elektrisch actief - een activiteit die uw arts kan traceren met behulp van een elektrocardiogram. In elke cel van ons lichaam vinden zo’n 10 tot 25 chemische reacties per seconde plaats. Elke cel heeft dus zijn eigen elektromagnetische golf [1]. Afhankelijk van waar de cel zich bevindt, bijvoorbeeld in het hart [4], de lever of de botten, zullen die reacties anders zijn. Met andere woorden kan de frequentie van de cellen in de long dus anders zijn dan die van de lever. Dat maakt dat elk orgaan of weefsel een eigen frequentie (trilling) kan bevatten. Zo wordt de specifieke frequentie van de hartcellen gemeten aan de hand van een electrocardiogram (ECG). Al in 1842 werden de eerste elektromagnetische metingen gedaan op een kikker [1]. Moderne metingen gebeuren aan de hand van een elektroencephalogram (EEG), magnetische resonantie beeldvorming (MRI), ECG enzovoort.

Bronnen

[1] Malmivuo, Jaakko & Plonsey, Robert. (1995). Bioelectromagnetism. 1. Introduction.

[2] Redlarski G. et al. The Influence of Electromagnetic Pollution on Living Organisms: Historical Trends and Forecasting Changes. Biomed Res Int. 2015; 2015: 234098. doi: 10.1155/2015/234098

[3] Ju Hwan Kim et al. Possible Effects of Radiofrequency Electromagnetic Field Exposure on Central Nerve System. Biomol Ther (Seoul). 2019 May; 27(3): 265–275. doi: 10.4062/biomolther.2018.152